Leny: Fase 3: Castratie-dag.

Opmerking: dit is een vrij lang nieuwsitem, het kan dan ook even duren eer alle beelden ingeladen zijn. Indien dit werkelijk de spuigaten uitloopt, laat ons wat weten op frank@miniVarkens.com.

Woensdag 06 april 2005.
Een dag om nooit te vergeten, niet voor ons, maar ook niet voor de beren, die, euh, een deel van hun mannelijkheid die dag kwijtspeelden.

Voor ons begon het reeds de dag ervoor: extra voer kopen voor de varkentjes (en ook voor de honden en katten), en wat nuttige spullen voor Leny & Teun.
's Avonds alles inladen en voor de gelegenheid onze wagen transformeren naar een (Paus-, euh, sorry) Varkensmobiel.


*Wat extra voer voor de dieren...*	*...in onze heuse "Varkensmobiel"*
© 2005 miniVarkens.com

Toen we aankwamen waren de meesten al daar, en aan het uitladen.
We waren inderdaad een klein beetje te laat, maar ja...

Dafne was er al, haar dierenarts Peter, Dennis, Dierenarts Theo, Peter, Heidi & Sam, en nog enkele mensen die Dafne had meegebracht om te helpen.
En de pers was ook al talrijk opgekomen...

Maar voor wij konden beginnen helpen moest ik, je kan het al raden, een knuffel geven aan het hondje dat steeds als ik aankom bij mij op schoot in de auto springt :-)


*Natuurlijk eerst even mijne dikke vriend een welkom geven*	*Luc begint mee uit te laden, maar heeft geen idee WAT hij vast heeft ;-)*
© 2005 miniVarkens.com

Waar zijn de varkens?

De 2 operatiekwartieren werden verder ingericht, en toen kon het grote werk beginnen.
Er waren reeds een aantal beren door Leny & Teun in de bench gedreven, maar er liepen er nog veel meer rond...

Dat werd dus een drijfjacht (jammer genoeg, want dat is nooit leuk), lees eigenlijk "talloze drijfjachten") waar iedereen aan deelnam, maar toch vooral Peter (niet de dierenarts, maar de andere, verder zal ik steeds "dierenarts Peter" vermelden) en onze eigenste mede-webmaster Luc.
Die 2 hebben samen zeker een marathon gelopen die namiddag.
Gelukkig is Peter een duathleet, en zit Luc bij de luchtmacht: fysiek genoeg dus (in theorie) ;-)


*Een van de drijfjachten*	*Ja, Luc neemt het wel gemakkelijk op hier*
© 2005 miniVarkens.com

En toen kon het Grote Werk beginnen... Dachten we...

Neen, we zitten niet in Vietnam, dit is een detail van een van de drijfjachten

Want, in ons enthousiasme, omdat we diverse beren extra in de ren hadden kunnen lokken, had er iemand vergeten het slot er op te zetten...
Gevolg: plots stormde er een meute varkens ons vrij en blij voorbij: de ren was open...
Menigeen van ons slikte zijn vals gebit bijna in, toen ze dit zagen.
We konden opnieuw beginnen.....

Ja, zij ons uitlachen: ontsnapt, hehe! Maar wie het laatst lacht...

Maar goed, eindelijk konden we dan echt het Grote Werk starten!

De operatiekwartieren.


*Ultra modern Nederlands operatiekwartier*

En een wat minder modern Vlaams operatiekwartier Maar in beide kwartieren werd er wel perfect steriel gewerkt, Elke arts op zijn manier.
© 2005 miniVarkens.com

Zoals je kan zien aan de beelden hierboven, waren er wel wat verschillen in aanpak van beide dierenartsen, maar: en dit is het belangrijkste:

Geen ENKEL DIER is gestorven!

De castraties zelf - Voorbereiding.

We willen bij deze waarschuwen dat sommige foto's en video-beelden hieronder niet voor gevoelige lezers zijn.

Om een onderscheid te maken tussen "expliciete beelden" en niet hebben we met de expliciete video-filmpjes de commentaar erronder in het rood gezet. Zodoende kan je zelf beslissen als je deze beelden wil afspelen of niet.
Voor de expliciete foto's hebben we een tussen-beeld geplaatst "Expliciet beeld" VOOR de foto. Indien je de foto wil zien moet je enkel met de muis over het beeld gaan.

(De video-beelden maken gebruik van Microsoft Windows Media Player.
Soms kan het even duren eer een video begint af te spelen, of een beeld verschijnt.)

Er werd een taakverdeling opgesteld:

Dierenarts Peter, met assistentie van Dafne en een collegae van hem, zou hij de grote beren "onder handen nemen"
Dierenarts Theo zou het verdoven van alle dieren op zich nemen, alsook de castraties van de kleinere en middelgrote beren, dit met assistentie van zowat iedereen: Peter, Luc, Frank, ...
Zowat iedereen zou helpen om de dieren in en uit de operatiekwartieren te brengen.
Luc en Peter zouden de ganse dag achter beren aanhollen (dachten ze toch: soms, als ze dan eindelijk het geviseerde varkentje in de bench hadden gekregen bleek de beer... een zeug te zijn :-)
Leny zou de pers te woord staan (tenminste, als Frank haar van achter haar koffie en soepketels wegkreeg ;-), en anders nam ikzelf deze taak soms maar even over

Uiteraard dienden de dieren, een voor een, verdoofd te worden: een delicate zaak, want teveel verdoving is dodelijk, te weinig: dan voelt het dier pijn.
Zoals gezegd nam Dierenarts Theo dit professioneel op.
Het verdoven van een beer is niet echt van de, euh, poes, zie de beelden hieronder.

Volhouden... maar, ja, hij was niet Schwarzenegger...

Klein, maar taai, maar uiteindelijk: KO!

De castraties zelf.

Na de verdoving begon "The Job" (Luc en Peter uiteraard verder marathon-lopend achter beren (en zeugen ;-) aan).

Want daarvoor waren we eigenlijk allemaal gekomen: "ze moesten eraf"....

Hieronder tonen we beelden van een castratie door Theo, stap voor stap.


*Voor, een flinke beer*	*Tijdens, een halve beer nu*

*Hier waren "ze" ooit*	*Mooi verzorgd, deze beer is nu een borg*
© 2005 miniVarkens.com

Theo opereerde de kleinere dieren en biggetjes op zijn operatietafel, de grote dieren in een kruiwagen. Ik vernam dat dit een oud gebruik is (althans in België) welke al van in de oudheid bestaat, omdat het dier dan automatisch in "de juiste positie" ligt.

Het castreren I

Het castreren II

Ondertussen liepen er ook heel wat persmensen rond die uiteraard zeer geinteresseerd waren over hoe het er nu allemaal aan toe ging.


*Een foto hier...*	*Een foto daar...*
© 2005 miniVarkens.com	© 2005 miniVarkens.com

Leny sprak met deze mensen (als ik haar, zoals ik al zei, wegkreeg van haar soep en patatten), die het toch wel eens waren dat Leny echt haar best doet om een goede oplossing te vinden voor haar knorretjes.

Vredig snurkend in de kruiwagen

De berichten in de kranten waren dan ook positief.


*Een gesprek met de geschreven pers*	*Een interview voor TV Limburg*
© 2005 miniVarkens.com	© 2005 miniVarkens.com

Het moet wel gezegd worden dat sommige persmensen het even moeilijk kregen soms, met al dat bloed, enz... Maar even een tasje koffie deed wonderen ;-)

Ook in het operatiekwartier van Dierenarts Peter werd niet stilgezeten.

De zwaardere jongens werden via een brancard binnengevoerd en op de operatietafel geplaatst.


*Deze kolos wordt aangevoerd*	*Een grote jongen op de operatietafel*
© 2005 miniVarkens.com	© 2005 miniVarkens.com

En zo ging het eraan toe in het Nederlandse operatiekwartier.


*Even aan het gas en het zuurstof koppelen*	*Preparatie*

*Het "openen" van de balzak*	*Een teelbal*
© 2005 miniVarkens.com

Ook hier verliepen de castraties quasi probleemloos. Hieronder enkele beelden over de eigenlijke ingreep.

Het openen van de balzak

Het verwijderen van een teelbal

Na de operaties gingen de dieren naar de "recovery-rooms". Eentje voor de grote beren, een voor de kleintjes.

Hier konden ze rustig bijkomen van het doorstane.
Ivm. een van de biggetjes hadden we het een tijdje benauwd: dit hebben we extra opgevolgd in de recovery, maar gelukkig is alles goed gekomen.


*Kolos in de recovery*	*Een hoopje biggetjes in de recovery*
© 2005 miniVarkens.com

Om een onderscheid te maken tussen welke dieren reeds gecastreerd waren (vroeger beren, zeugen, en dieren nu) werden deze gemerkt met verf.

Merken met verf door onze Luc, en controle van ons "twijfel biggetje"

Op een bepaald moment was de verf om te merken op.
Er werd dan beslist om de gecastreerde dieren te merken door een stukje uit hun oor te knippen, wat ook met 1 dier gebeurde, maar zoals je misschien wel weet: een oor bloedt als een rund.

Ik, maar ook Luc, Leny, Teun, Peter, ... kwamen in opstand. Dit vonden wij pas barbaars.
Maar er was gewoon geen merk-verf meer.

Een antiroest-varkentje

Uiteindelijk had ondergetekende, webmaster Frank (ahum, stoef, dikke nek) het idee om dan maar gewone verf te gaan gebruiken.
Teun had nog een potje antiroestverf staan, en vanaf dan werden de dieren met een likje antiroestverf gemerkt ;-)

Misschien denken jullie dat ondergetekende enkel maar wat rondliep om foto's te nemen en te filmen, maar ik hielp ook echt wel mee hoor. Zelfs 1 castratie met dierenarts Theo met ons tweetjes alleen ;-)


*Frank zeer geintereseerd toekijkend*	*Ondertussen een handje toestekend*

*Dit had ik nooit gezien: een teelbal als een paasei?*	*Slik, weg ermee*
© 2005 miniVarkens.com

UIteraard overstelpte ik dierenarts Theo met vragen, welke hij heel geduldig en professioneel beantwoordde.
Maar toen er plots een teelbal zo groot als een paasei (en zo mooi, vond ik) tevoorschijn kwam, viel ik wel bijna om van verbazing!
Een erg leerrijke ervaring...

Het eindresultaat en het einde van de dag.

Na een dag, keihard -dat mag toch wel gezegd worden- werken was dit het eindresultaat:

Alle beren waren gecastreerd
Alle dieren hebben de operaties goed overleefd en maken het goed

Hieronder het resultaat "in beeld".


*Het resultaat...*	*Varkenstestikels...*
© 2005 miniVarkens.com

Ondertussen gebeurden er op de achtergrond ook nog andere dingen.
In gezamenlijk overleg met Dennis, de computer-man van Dafne en mij besloten we de PC van Leny volledig te wissen, en alles vanaf 0 er terug op te zetten.

Er werd een klein afscheidsfeestje gebouwd in de caravan van Leny om de goede afloop te vieren, waar Dennis even aan meedeed, en toen ging hij aan de PC beginnen.


*Luc en dierenarts Theo, wat calorieen aanvullend*	*Dafne, Frank en, euh een cigaar met een stukje Leny eraan*

*Dierenarts Peter met collegae*	*Peter, onze duathleet, met Heidi en kindje Sam*
© 2005 miniVarkens.com

Er werd gezellig heen en weer gepraat, een hapje gegeten, iets gedronken, want eigenlijk hadden we niet gedacht dat we alles op 1 dag klaar zouden gekregen hebben.
Maar dank zij het uitstekende teamwerk is het dan toch gelukt.

Natuurlijk diende er nu ook afgerekend te worden.
De dierenartsen hun werk, materiaal, verplaatsingen, medicatie...
Al het andere was vrijwilligerswerk.


*Leny staart naar dat vreemde varken in haar caravan*	*Maar daaruit haalt Dafne symbolisch de door haar vereniging verzamelde centjes :-)*
© 2005 miniVarkens.com

Toen werd het stilletjesaan tijd voor het Team van Dafne om huiswaarts te keren.

Er was enkel een haar in de boter: Denis was nog lang niet klaar met de PC van Leny.

Hij en ik staken de koppen opnieuw bij elkaar, en uiteindelijk besloot ik de PC verder af te werken.

Nu, dat was natuurlijk buiten de waard gerekend, al ken ik ondertussen die waard al 23 jaar: dit werd dus uiteindelijk toch weer nachtwerk :-[].

Onnodig te zeggen dat, telkens ik buiten even een sanitaire stop deed, de gans-die-niemand-mag-benaderen telkens knuffeltjes kwam vragen aan mij.

En nog meer: wist ik veel dat er een PAARD in het huisje van Leny zou komen binnenwandelen om mij, euh, te helpen om de computer in orde te zetten?
Ja, bij Leny kan je werkelijk alles meemaken, dat maakt nu net deel uit van haar charme (vind ik).


*Rechts kan je mij (een stukje ervan althans)* *zien zitten*	*Paardje kijkt naar de computer, twijfelt, maar ziet het dan toch maar niet zitten*
© 2005 miniVarkens.com

Maar uiteindelijk kwam alles in orde en kan Leny nu heel wat sneller en stabieler op het Internet.

Je kan haar dus blijven contacteren via: leny@miniVarkens.com.

De varkentjes van Leny zijn, na nu ook nog gecastreerd te zijn, ondertussen ook gezond en wel verklaard, en vrijgegeven door de authoriteiten voor herplaatsing.
Dus beste bezoekers, wie zeker is dat hij een knorpotje wil, maar niet goed wist waar naartoe: leny@miniVarkens.com

(Voor de freaks: We hebben Windows ME eraf gegooid, een complete format gedaan, en er nadien Windows SE opgezet.)

Maar uiteindelijk blijft dit een sterk verouderd systeem. Daarom nogmaals deze oproep: Als iemand voor een zacht prijsje ergens nog een oudere maar nog bruikbare PC (die liefst wel Windows XP aankan) zou staan hebben: laat ons zeker wat weten via webmaster@miniVarkens.com. Dank!.

Er werd daarna, (was het nu 02u? 3u? 's nachts?) nog een lading voer en levensnoodzakelijke levensmiddelen voor Leny en Teun uitgeladen, en daarna vertrokken we alweer huiswaarts.
Tot de volgende keer!

Onder de rubriek "Archief > Nieuws > 2005" kan je nog meer informatie lezen over deze items.

Heb je vragen of opmerkingen over dit artikel: deze mag je steeds sturen naar frank@miniVarkens.com.
Positieve of negatieve reacties, ze zijn allemaal welkom.
Ik zal ze allemaal, op erewoord, bundelen in een speciaal item hierover. Degenen die anonniem wensen te blijven zullen dit uiteraard zijn.

Frank.
miniVarkens.com-team.

(Noot: Geloof het of niet, beste lezer, maar het opbouwen van dit artikel bv. heeft, letterlijk, in uren, 27u gekost. De verwerking, en omzetting voor Web, van de massa informatie, video-beelden, foto's enz...
Vandaar soms ook de vertragingen op onze site: we willen zo correcte, zo volledige en zo professioneel mogelijke informatie geven. Onze excuses voor sommige van deze vertragingen.)

Last update: 01/11/2006