Voortplanting > Castratie

Er bestaat verschillende mogelijkheden om een beer te castreren.
Het castreren van een beer bestaat uit het verwijderen van de 2 teelballen van het dier.

Van de eerste 2 hebben wij beelden, echter: niet voor gevoelige kijkers!

  • Castratie onder verdoving

    • Wordt (vrij) zelden gedaan omdat een varken verdoven vrij grote risico's inhoudt.
      Velen vinden dat dit risico op zich niet echt opweegt t.o.v. de korte ingreep zelf.

  • Castratie zonder verdoving

    • Is de meest gebruikte methode. Deze methode is niet pijnloos, echter wel erg kort van duur (enkele minuten) en houdt (vrij) weinig risico's in.

  • Chemische castratie

    • Deze methode wordt zelden gebruikt.

Indien je kiest voor de eerste of tweede methode, dan zal je varkentje na afloop 2 kleine sneetjes vertonen. Deze zullen zeer vlug gaan dichtkleven en dichtgroeien.

Echte nazorg is er niet: zorg dat je varkentje na de ingreep een tijdje niet in water of modder gaat wroeten.
Mocht er toch wat vocht uit de sneetjes komen, dan kan je deze ontsmetten door even te betten met Isobetadine.

Evt. kan je je varkentje een pijnstiller geven:

  • Indien mogelijk op basis van acetylsalicylzuur (aspirine, dispril, ...):

    •  250 mgr voor een biggetje

    •  500 mgr voor een volwassen minivarkentje.

  • Indien voorgaande niet voorhanden is: een middel op basis van paracetamol (Panadol, Dafalgan, ....):

    •  250 mgr voor een biggetje

    •  500 mgr voor een volwassen minivarkentje.

Raadpleeg voor alle zekerheid altijd eerst je dierenarts, alvorend medicatie aan je varkentje toe te dienen.

Kies je ervoor een beertje te laten castreren, dan doe je dat best zo snel mogelijk, liefst al op leeftijd van 2 dagen en zeker binnen de 2 maand (hoe sneller hoe minder last het diertje ervan zal hebben).

[miniVarkens.com pleit voor deze of gene methode, al gaat onze voorkeur, althans voor jonge biggen, naar de castratie met verdoving.
Elke methode heeft zijn voor en nadelen, en wij vinden dat ieder voor zich, in eer en geweten en in overleg met de dierenarts, moet uitmaken welke methode hij of zij het meest geschikt acht.]

Last update: 01/11/2006