Ziektes > Mond en klauwzeer

Dit is een acute virale besmettelijke ziekte, meerbepaald een van de meest besmettelijke dierenziekten; en verspreidt zich zeer vlug als er geen controle is.

Het tast praktisch alle dieren van de kudde aan. Runderen, varkens, schapen en geiten zijn gevoelig, ook andere wilde en tamme tweehoevigen en olifanten, egels en ratten kunnen aangetast worden.

De mens is niet gevoelig voor de ziekte, evenmin als paarden, honden, katten en pluimvee.

Symptomen

• Koorts, aften of blaasjes op de muil (tong, tandvlees, lippen) en op de poten (tussenklauwspleet, kroonranden) van gevoelige diersoorten.
  Aften kunnen ook voorkomen op de neusgaten, de snuit en de spenen. Bij het openbreken van de aften kunnen zweren ontstaan.
  Meestal genezen de volwassen dieren van de ziekte maar deze genezing gaat dikwijls gepaard met een productieverlaging. Daarenboven kunnen de dieren drager worden van het virus.
  De jonge dieren kunnen sterven door de ziekte.

• De klinische ziektetekenen verschillen naargelang de aangetaste diersoorten, maar alle zoogdieren met hoefklauwen zijn erbij betrokken.

• Zoals de naam al zegt, is mond- en klauwzeer te zien rond de muil en de klauwen. Blaren verschijnen in de mond, op de neus en rond de klauwen. Na enkele dagen springen de blaren open. Er ontstaan vochtige, pijnlijke rode plekken.

• De dieren hebben koorts.

• Specifiek bij het varken: plots en hevig manken; het dier blijft liever liggen en kreunt bij het lopen; aften verschijnen op de bovenste rand van de klauw op de grens van de hoorn en de huid (kroon) en op de hielen en tussen de beide klauwen (tussenklauwspleet). Die blaasjes kunnen de gehele bovenrand van de klauw innemen waardoor de klauw loskomt. Aften kunnen ook verschijnen op de tong en op de snuit.

• Het virus kan zich verspreiden via de lucht. Bij ongunstige weersomstandigheden (naargelang de relatieve vochtigheid, de temperatuur en de windsnelheid) verspreidt de ziekte zich over grote afstanden.

• De dieren worden door het virus besmet, hetzij door rechtstreeks contact, hetzij door onrechtstreeks contact met een besmet dier bv. via besmette microdruppeltjes in de lucht. De ziekte kan ook overgedragen worden door levende vectoren (mens) of niet-levende vectoren (vervoermateriaal, werktuigen, besmette veevoeders,...).
  Daarom vormen vrachtwagens voor dierenvervoer en verzamelplaatsen (veemarkten,...) een belangrijk risico voor besmetting en verspreiding van de ziekte, vooral als de ontsmettingsprocedures niet strikt toegepast worden. Openbare wegen kunnen ook besmet zijn met het virus. Het virus wordt dan overgedragen door de banden van voertuigen die goederen leveren of melk ophalen.

• Iedereen die in contact is gekomen met zieke dieren kan de ziekte verspreiden; dat geldt ook voor honden, katten, pluimvee, en divers ongedierte (levende vectoren).

• Zonlicht inactiveert het niet; koude, duisternis en aanwezigheid van organisch materiaal beschermt het virus. Zo kan het virus, in gunstige omstandigheden, lange tijd overleven.

• Erkende ontsmettingsmiddelen op basis van formaldehyde en glutaaraldehyde

• Vaccinatie van de dieren tegen mond- en klauwzeer is mogelijk. Dit is echter verboden in de Europese Unie en dus ook in België.
  Bij een uitbraak van mond- en klauwzeer kan de Minister van Landbouw echter beslissen om een noodinenting te laten uitvoeren in een gebied rond een haard bijvoorbeeld. Gevaccineerde dieren en producten van die dieren vallen echter onder strikte handelsbeperkingen. De beslissing om over te gaan tot een vaccinatie heeft dan ook belangrijke economische gevolgen. Hitte en geschikte ontsmettingsmiddelen vernietigen het virus.

(Bron:ww.agris.be)

Last update: 01/11/2006

PERSBERICHT