|
|
|
|

|
Varkenspest is een virusziekte die voorkomt bij varkens.
Er bestaan twee soorten varkenspest, de klassieke en de Afrikaanse, die
welke ziekteverschijnselen betreft op elkaar lijken, hoewel ze veroorzaakt
worden door verschillende virussen.
Beide soorten zijn zeer besmettelijk
en veroorzaken hoge sterfte en productieverlies bij de varkens op
aangetaste bedrijven.
De ziekte is niet gevaarlijk voor de mens.
|
|
©
www.degroeneweg.nl |
|
Symptomen
-
Koorts, gebrekkige eetlust,
lusteloosheid (varkens gaan op een hoop liggen)
-
Zwarte randen om de ogen en
traanstrepen
-
Onderhuidse bloedingen
-
Diarree
-
Hoesten
-
Sterfte 5 tot 15 dagen na het
begin van de ziekte
-
Hoge sterfte onder de biggen
 |
|
©
1987 Uitgeverij Terra Zutphen
|
-
Bij een chronisch verloop van de ziekte zijn de symptomen minder
duidelijk: sloomheid, grillige eetlust, diarree.
Zeugen, die al wel besmet zijn maar zelf nog geen ziekteverschijnselen
vertonen, zullen biggen werpen die wel besmet zijn. Vaak is dan het
percentage doodgeboren biggen en mummies hoger, vindt de geboorte 1 of 2
weken te vroeg plaats en komen er trilbiggen ter wereld.
-
Zodra er enkele dieren in een stal ziekteverschijnselen
vertonen, verspreidt het virus zich snel over de gehele varkenspopulatie
van het bedrijf. De incubatietijd is 2 tot 14 dagen.
Preventie:
-
Virusbronnen zijn bloed, weefsels (dus ook vlees) en
uitwerpselen (mest) van zieke en dode varkens.
-
Biggen worden tijdens de dracht in de baarmoeder besmet en kunnen na hun
geboorte drager en uitscheider van het virus blijven.
-
De ziekte wordt verspreid door directe overbrenging van dier tot dier
(aanvoer van besmette varkens van andere bedrijven, gebruik van dekberen)
of op indirecte wijze door tussenkomst van mensen die de ziekteverwekkers
bij zich dragen, besmette materialen en voertuigen, of door het voederen
van etensresten.
-
Het voederen van etensresten (keukenafval) aan dieren is niet toegelaten,
tenzij men beschikt over een vergunning van het Ministerie van Landbouw om
dit wel te mogen doen. Het varkenspestvirus - en bijvoorbeeld ook het
mond- en klauwzeervirus - kan immers zeer lang overleven in geïnfecteerd
varkensvlees en zou via het keukenafval weer andere varkens kunnen
infecteren.
-
Regelmatige reiniging en ontsmetting van voertuigen, die voor het
transport van varkens dienen, helpt de verspreiding van besmettelijke
dierenziekten tussen bedrijven te voorkomen.
Op bedrijfsniveau kan insleep van ziekten worden voorkomen door alle
bezoekers in een omkleedlokaal een bedrijfsoverall en -laarzen te laten
aandoen en hen de stal pas laten te betreden na ontsmetting van de laarzen
in een ontsmettingsvoetbad.
-
Het in quarantaine
stellen van aangekochte varkens verhindert dat een eventuele infectie van
het nieuwe dier meteen overslaat op de andere dieren van het bedrijf.
Tijdens deze 4 weken durende quarantaineperiode zal duidelijk worden of
het dier al dan niet met een varkensziekte besmet is en kunnen eventueel
onderzoeken worden uitgevoerd.
-
Voor varkenspest bestaat een aangifteplicht. Dit houdt in dat wanneer een
varkenshouder bij zijn varkens ziektetekens vaststelt die op de ziekte
kunnen wijzen, hij onmiddellijk zijn dierenarts moet ontbieden voor een
onderzoek. Indien de dierenarts van dezelfde mening is, dan zal hij de
veterinaire diensten op de hoogte stellen. Zij kunnen dan, als het
vermoeden wordt bevestigd, direct ingrijpen om verdere verspreiding tegen
te gaan.
Behandeling
-
Bij een uitbraak van varkenspest worden alle varkens op het besmette
bedrijf en op de bedrijven in de onmiddellijke omgeving geruimd. Een
onderzoek wordt ingesteld om de verspreidingswegen van het virus na te
gaan en om besmettingen op andere bedrijven te voorkomen. Strenge
vervoersbeperkingen worden ingesteld en de controles op andere
varkensbedrijven worden verscherpt.
-
In Europa wordt niet
tegen varkenspest ingeënt, maar net zoals bij mond- en
klauwzeer kan de Europese commissie bij een uitbraak wel toestemming geven
om
op beperkte schaal te vaccineren om de ziekte onder controle te krijgen.
Last
update:
01/11/2006
|
|
|